1. Συγγραφείς
  2. Ζωρζ Μπατάιγ

Ζωρζ Μπατάιγ

Ο Ζωρζ Μπατάιγ (1897-1962) είναι ένας από τους σημαντικότερους πεζογράφους και δοκιμιογράφους της Γαλλίας κατά τον εικοστό αιώνα. Υπήρξε ιδρυτής των περιοδικών Documents και Critique (1946) και βιβλιοθηκάριος της Εθνικής Βιβλιοθήκης (1922-1942). Για ένα διάστημα ακολούθησε το κίνημα του Σουρρεαλισμού. Σύντομα όμως απεχώρησε, παρ’ ότι η σκέψη του με τον ονειρικό, ερωτικό, μυστικό και μεταφυσικό χαρακτήρα της είχε αρκετές συγγένειες με βασικά σημεία του Σουρρεαλισμού. Επηρεάστηκε από τον Νίτσε, τον Χέγκελ, τον Φρόυντ και τον μαρκήσιο ντε Σαντ, κάθε δε έργο του ήταν ταγμένο να υπηρετήσει –καθώς έλεγε– την «αποθέωση του φθαρτού». Αυτή η θέση του εκφράζεται τόσο στα μυθιστορήματα όσο και στα δοκίμιά του, που αυτά ιδίως τον καθορίζουν ως μεταφυσικό της κριτικής.

Συχνά χρησιμοποιούσε ψευδώνυμα (λ.χ. Lord Auch, Pierre Angelique) όταν δημοσίευε τα έργα του, από τα οποία σημαντικότερα είναι: Ιστορία του Ματιού (1928), Μαντάμ Εντουαρντά (1941), Η εσωτερική εμπειρία (1943), Ο ένοχος (1944), Για τον Νίτσε (1945), Το μίσος της ποίησης (1947, αργότερα τιτλοφορήθηκε (Το αδύνατο), Το καταραμένο μέρος (1949)), Η λογοτεχνία και το Κακό (1957), Ο ερωτισμός (1957), Το γαλάζιο του ουρανού (1957, γράφτηκε όμως το 1935), Η μητέρα μου (1966).