1. Λογοτεχνία
  2. Παγκόσμια πεζογραφία
  3. Επιστροφή

Η γυναίκα στη σκάλα

Συγγραφέας: Βernhard Schlink

 

Εκδότης: εκδόσεις ΚΡΙΤΙΚΗ

 

Τιμή: 14,92 € 13,43 €

:
  • Google+
  • PrintFriendly
Χρονολογία έκδοσης: Μάιος 2015
Τύπος: Μαλακό
Σελίδες: 272
Διαστάσεις: 21x14cm

ISBN

  •  9789605860660

Περιγραφή

Mήπως τελικά είναι οι μικρές ήττες εκείνες που δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε; Η πρώτη μικρή γρατζουνιά στην επιφάνεια του καινούριου αυτοκινήτου προκαλεί μεγαλύτερη στενοχώρια από τις βαθύτερες που θα ακολουθήσουν. Η μικρή ακίδα αφαιρείται πιο δύσκολα και συχνά το σκάλισμά της με τη βελόνα δεν ωφελεί, καθώς πρέπει να περιμένουμε να αποβληθεί το ξένο σώμα μαζί με το πύον. Οι μεγάλες ήττες που έρχονται νωρίς, επηρεάζουν την πορεία της ζωής μας. Οι μικρές, αντιθέτως, μπορεί να μη μας αλλάζουν, αλλά μας κατατρέχουν, μας ταλαιπωρούν σαν μικρές ακίδες που δεν φεύγουν ποτέ.

Αποσπάσματα

Σοβάρεψε. «Το να είσαι νέος σημαίνει να νιώθεις πως μπορείς να διορθώσεις όλα όσα πήγαν στραβά, όσα έχασες, όσα σφάλματα έκανες. Όταν πια δεν αισθάνεσαι έτσι, όταν τα γεγονότα και οι εμπειρίες έχουν φύγει ανεπιστρεπτί, τότε έχεις μεγαλώσει. Δεν αισθάνομαι πια νέα».

Σκεφτόμουν την τυποποιημένη συνήθεια της επιστροφής και με έπιασε θλίψη. Τόσα χρόνια την ακολουθούσα πιστά, μέχρι που ο χρόνος ο ίδιος έγινε μια ανούσια συνήθεια που τηρούσα με ευλάβεια σε κάθε υπόθεση, σε κάθε πελάτη, σε κάθε συμφωνία. Στις συγχωνεύσεις και στις εξαγορές επιχειρήσεων ήμουν καλός και αυτός ήταν ο λόγος που με εμπιστεύονταν οι πελάτες και έκλειναν οι συμφωνίες. Με τα χρόνια έμαθα να αποφεύγω όλες τις παγίδες και να απαντώ σε όλα τα ερωτήματα. Έκανα ενδελεχείς αναλύσεις και έθετα εξαντλητικά τις ίδιες ερωτήσεις. Πρόβλημα υπήρχε μόνο όταν η άλλη πλευρά αποφάσιζε να παίξει με δικονομικά τεχνάσματα. Αλλά είχα πια μάθει και τα τεχνάσματα.

Δεν παραπονιέμαι που είμαι πια γέρος. Δεν ζηλεύω τους νέους γιατί έχουν ακόμα μια ολόκληρη ζωή μπροστά τους. Δεν θέλω να τη ζήσω από την αρχή. Τους ζηλεύω όμως γιατί το παρελθόν που έχουν διανύσει είναι ακόμα μικρό. Όταν είμαστε νέοι, μπορούμε να διακρίνουμε το παρελθόν μας. Μπορούμε να του δώσουμε ένα νόημα, ακόμη κι αν αυτό μεταβάλλεται συνεχώς. Όταν κοιτάω πια πίσω στο παρελθόν μου, δεν ξέρω τι απ’ όλα ήταν βάρος, τι δώρο, αν το τίμημα της επιτυχίας άξιζε τον κόπο, τι εκπληρώθηκε μέσα από τις σχέσεις μου με τις γυναίκες και σε τι απέτυχα.

«Δεν θα σου έκανα κακό. Όσο ταραχώδης κι αν ήταν η ζωή μου, όσο τρελή κι αν υπήρξα…» Κούνησε το κεφάλι της. «Είχα υπερβεί κάθε όριο, έσπασα όλες τις συμβάσεις, ελευθερώθηκα απ’ ό,τι με περιόριζε, απ’ όλα όσα με κρατούσαν στάσιμη, άπραγη, καθηλωμένη. Ζούσα σαν να ήμουν μονίμως μεθυσμένη, εθισμένη, εκστασιασμένη. Όταν χωρίστηκα απ’ όλα αυτά, ένιωσα σαν να έκανα αποτοξίνωση: Αϋπνίες, ταχυκαρδίες, αυξημένη εφίδρωση. Μέχρι που κι αυτό κάποια στιγμή πέρασε και μέσα μου απέμεινε μονάχα ένα τεράστιο κενό. Όλα ήταν τόσο μακριά, τα χρώματα θαμπά, οι ήχοι αμυδροί, δεν αισθανόμουν τίποτα πια. Μόνο θυμό. Δεν ήξερα ότι έκρυβα μέσα μου τόσο θυμό, ότι μπορούσα να ουρλιάζω, να χτυπάω με γροθιές τραπέζια και τοίχους και στο τέλος να ξεσπάω σε κλάματα. Από το θυμό μου».

Χαμένος για χρόνια, ένας διάσημος πίνακας εμφανίζεται στην πινακοθήκη του Σύδνεϋ. Μια γυναίκα και οι τρεις άντρες που αγάπησε, αλλά και πρόδωσε, θα συναντηθούν ξανά σε μια απομονωμένη ακτή της Αυστραλίας. Καθένας τους διεκδικεί αυτό που νομίζει ότι δίκαια του ανήκει, αλλά μόνο εκείνη, η γυναίκα στη σκάλα, μπορεί να το δώσει. Μια ιστορία για τον έρωτα και την απόρριψη, για τις χαμένες ευκαιρίες και, φυσικά, όπως το συνηθίζει ο B. Schlink, για την απόδοση δικαιοσύνης.

 

Ο Bernhard Schlink θεωρείται ο ποιητής της γενιάς του.
The New York Times

Σχετικά προϊόντα